จะมุ่งก้าวไป...ไขว่คว้าหาฝัน

สวัสดีครับ เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ชาวมัลติพลายทุกคน

ตอนนี้ต๋อม/ทอม/โทมัส เจ้าเก่า เจ้าเดิมกลับมาแล้วนะครับ

หลังจากที่ไปลงศึกสมรภูมิรบ ในการเลือกตั้งอบจ.2551

เกือบเดือนที่หายไปนั้น บอกตามตรงว่าเหนื่อยมากกกกกกกกก
แต่ก็มีความสุขดีครับ

ได้รู้ได้เห็นอะไรหลาย ๆ อย่าง

ได้เข้าใจเสียทีว่าทำไมเขาถึงเรียกว่า "เล่นการเมือง"

เป็นเกมวางแผนที่สนุกมาก เหอ ๆ

ใครวางแผนได้เป๊ะกว่า ก็ได้เปรียบ
แต่ผมเชื่อว่าไม่ใช่แค่วางแผนหรอกครับ น่าจะเป็นเพราะสิ่งที่พวกผมได้ทำมาตลอดเวลาด้วยมั้งครับที่ทำให้ผมมีวันนี้


ครับ ใช่แล้ว

ผมได้รับการเลือกตั้งให้เป็น อบจ. ในตำแหน่ง อุปนายก 1

หลังจากที่หลายปีที่ผ่านมานั้น คณะใหญ่ ๆ อย่างวิทยาฯ หรือ วิศวฯ เป็นฝ่ายได้ไปครอง

ปีนี้เป็นปีของคณะเล็ก ๆ อย่างอักษรฯ บ้างแล้วครับ

อุป 1 (อุปใน) และ อุป 2(อุปนอก) ล้วนมาจากคณะเล็ก ถึงเล็กมาก
เหอ ๆ

อุปใน เป็นเด็กอักษรฯ อุปนอกเป็นเด็กจิตวิทยา

และที่สำคัญ ผมกล้าพูดว่า คะแนนเสียงของทีมผม เป็นคะแนนเสียงที่สะอาด บริสุทธิ์ ไม่ต้องโกงคะแนน เหมือนบางทีมที่เคยชนะซึ่งก็คงรู้อยู่แก่ใจ

สุดท้าย
ขอขอบคุณมาก ๆ นะครับ สำหรับทุกกำลังใจจากเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ชาวจุฬาฯทั้งหลายที่มีให้กัน
ผมเชื่อว่าคะแนนเสียงส่วนใหญ่ของผมก็น่าจะเป็นเสียงจากคนที่เคยเห็นหน้าค่าตาของผมนี่แหละมั้งครับ


สัญญาว่าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด

สัญญาว่าจะไม่ให้เสียชื่อเด็กอักษร

สัญญาว่าจะไม่ให้เสียชื่อจุฬาฯ

ใครมีอะไรแนะนำติชม หรือเสนอแนะอะไร เพื่อให้ผมได้ปรับปรุงให้สมกับตำแหน่งอุปนายกมากขึ้น ก็บอกได้นะครับ ยินดีรับฟังทุกความเห็นครับ

ขอบคุณมากนะครับ

ปล. พอได้รับเลือกไม่นาน งานก็เข้าเลยครับ คุยกับอาจารย์ กับผู้ใหญ่หลายท่าน

เมื่อวันพุธที่ผ่านมาก็เล่นละครให้กิ๊กด้วย

สอบไฟนอล ก็เหลืออีกตัวเดียว

รายงานอีก4-5 เล่ม  โอ้วมายก้อด

หวนคำนึงถึงสยาม...

สเปศที่จะเขียนในวันนี้ ก็สืบเนื่องมาจากวันนี้ได้ไปสยาม

สยามสแควร์นั่นแหละครับ

นาน ๆ แบบชาตินึงเลยทีเดียวมั้งครับ ที่ผมจะได้ไปเดินสยาม

เพราะผมไม่รู้ว่าไปเดินทำไมกันนักหนา ถ้าไม่มีธุระจำเป็นจริง ๆ ก็ไม่ไปหรอกครับ

อย่างวันนี้ ไปธุระหาเพื่อนที่ทันตฯ แล้วกิ๊กก็จะไปเดินซื้อของขวัญ

ก็เลยถือโอกาสนี้ไปเดินสยามเลยแล้วกัน...

เมื่อก่อนตอนที่ยังไม่ได้มาอยู่ในเมืองหลวง

ผมก็ได้เห็นและรู้จักสยาม แค่จากสื่อต่าง ๆ ที่ว่าเป็นศูนย์รวมเหล่าวัยรุ่นแต่งตัวแรง

สมัย TK ยังดังน่ะครับ สายเดี่ยวเกาะอก เป็นที่นิยมกันมาก

ออกข่าวกันครึกโครม

มาวันนี้ ก็หายไปพร้อมกับกาลเวลา

เห็นมั้ยครับว่าอะไร ถ้ามันดี มันกต้องคงอยู่

แต่ถ้ามันไม่ดี เดี๋ยวมันก็หายไปเอง

ดูสิครับ พวกสายเดี่ยวเกาะอก กางเกงขาสั้น ๆ สมัยนี้นาน ๆ ถึงจะเห็นทีนะครับ

อย่างว่าแหละครับ ทุกอย่างมันย่อมมีการเปลี่ยนแปลง

ผมไปสยามวันนี้ ด้วยความรู้สึก ที่เดินไปเฉย ๆ

ได้ดูเด็กวัยรุ่น มัธยม แล้วนึกถึงสมัยที่ยังเป็นแบบนั้นบ้าง

เด็กวันรุ่นสมัยนี้ก็มีทั้งแบบคุณหนู แต่งตัวตามสมัยนิยม

บางส่วนก็ ถึงแม้ว่าจะแต่งตัวตามสมัยนิยมเหมือนกัน

แต่ก็มานั่งขายของตรง Indy in Town ที่เซนเตอร์พอยท์

ก็นับว่าน่ายินดีที่เด็กไทยไม่ได้ฟุ้งเฟ้อไปกับวัตถุนิยมมากนัก

การมาสยามวันนี้

ทำให้ผมรู้สึกมีความสุขนะ

ถ้าผมไม่ได้เรียนที่จุฬาฯ ผมก็คงไม่ได้มาสัมผัสสยาม

สยามในวันคริสต์มาส ถูกประดับประดาด้วยไฟสีเขียวแดง

อาจจะเหมือนไฟจราจร แต่ก็เหมือนจริง ๆ เพราะอย่างน้อยก็ทำให้ผมหยุดดูไฟเหล่านั้นอยู่เหมือนกัน

เมื่อก่อน ผมเคยไม่ชอบสยาม เพราะร้อน และไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจเลย

แต่วันนี้

ผมเห็นมุมมองที่ต่างไป

ผมรักสยาม...